حمیدرضا علیمی(مداح محبوب و داداش خوب من)

 

 

    به نام خدایی که هستی را با مرگ، دوستی را بی رنگ، زندگی را با رنگ، عشق را

 

رنگارنگ،رنگین کمان را هفت رنگ، شاپرک را صد رنگ و من را دلتنگ دوستان آفرید...

 

              با سلام و عرض ادب خدمت شما دوستان خوب وعزیزم :

 

                                                      

 

خداوندا! چه گم کرد آن کس که تو را یافت و چه یافت آن کس که تو را گم کرد!

 

خداوندا!اگرچه درویشم ولی داراتر از من کیست که تویی دارایی من !

 

خداوندا! بگذر از آن گناهانم که مانع استجابت دعاهایم می شوند !

 

مهربانم با تو از مرزهای تنهایی گذشتم وبه اوج سعادت رسیدم وعشق را در نگاهت معنی

 

کردم،ای بهترین آهنگ تنها به امید تو این راه بیراهه را ادامه می دهم...

 

                                                   

 

تقدیم به کسی که یادش در بهار من، نامش در اندیشه ی من، عشقش در قلب من، کلامش

 

در دفتر من ودیدارش آرزوی من است :

 

      هر کجا دور ازتو باشم نازنین غربت نشینم

 

                                    هر کجا پایت گذاری خاک نرم آن زمینم

 

            خیلی سخته انتظار واسه کسی که دوستش داری و عاشقی ؛

 

خیلی سخته انتظار واسه کسی که هر چی عشق و محبت تو وجودته جمع کردی تا بهش هدیه بدی ؛

 

خیلی سخته انتظار واسه کسی که اعتقاد داری همه ی وجودته ؛

 

خیلی سخته انتظار واسه کسی که احساس می کنی ازت خیلی دوره ؛

 

خیلی سخته چشم به راه کسی باشی که می دونی بدون اون نمی تونی سختی های زندگی

 

رو تحمل کنی ؛

 

خیلی سخته منتظر کسی باشی که مطمئن باشی بدون اون تنهایی ؛

 

            سخته نبودنت ، سخته خیلی سخته...!

 

و من منتظر خواهم ماند؛ همچنان منتظر...آقا جان پس کی میایی....!؟!

 

گویند غروب جایی ست که آسمان زمین را می بوسد،من امشب برای تو غروب می کنم.

 

                                               

 

قطعه ی گمشده ای از پر پرواز کم است

 

                                     یـــــازده بار شمـردیم و یکی باز کم است

 

این همه آب که جاریست،نه اقیانوس است

 

                                     عرق شرم زمین است که سرباز کم است

 

                                                                     

                               

                             اللّـهم عجّـل لولیــک الفــرج

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در شنبه چهارم مهر 1388 ساعت 13:47 موضوع | لینک ثابت

 

        فرا رسیدن ماه مبارک رمضان را به شما دوستان خوبم تبریک میگم.

ازشما دوستان خوبم می خوام که توی این ایام عزیز منو هم از از دعای خیرتون

                                           محروم نکنید...

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388 ساعت 18:49 موضوع | لینک ثابت

 

دوستان سلام...

ازاینکه توی این مدت نتونستم بیام.ناراحت بودم ومعذرت میخوام.

بگذریم....حال شما دوستای محترم وگلم چطوره؟!راستی تبریک تبریک تبریک...

پیشاپیش یه تبریک مخصوص بابت سه جشن تولد بزرگ اول محضرآقا امام زمان(عج) وبعد

                                  خدمت شما دوستان گلم...

تولد اربابمون امام حسین(ع) رو به شما دوستای نازم تبریک میگم

 

ن

 

تولد آقامون حضرت اباالفضل (ع) رو بهتون تبریک میگم

 

 

تولد مولامون امام سجاد(ع) رو بهتون تبریک میگم

 

                                             

                                                

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در پنجشنبه یکم مرداد 1388 ساعت 11:52 موضوع | لینک ثابت

 

 

عاشقی رنگ قشنگی ست که بر تک تک وجود انسان ها نقش

               می بندد...

 

     چشم ما چون دیده ی یعقوب شد از انتظارش

                                پس چرا آن یوسف زیبای دور از ما نیامد

     سیل اشک دوستان فاطمه تا چند جاری

                                    دادخواه حضرت صدیقه ی کبری نیامد

 

                                          *****

 

                اَینَ الطّالبُ بِدَمِ المَقتولِ بِکــربَـلا

 

                                     *****

« من مهدی هستم، منم قیام گرزمان، منم آنکه زمین را آکنده از عدل

           می سازد، آن چنان که از ستم پُر شده بود.»

                                                                              امام زمان (عج)

                                     *****

 

« خوشا به حال صبرکنندگان درایام غیبتش وخوشا به حال پایداران در

 دوستی ومحبتش.»     

                                                                       پیامبراکرم (ص) 

 

                                    ***** 

 

   آقا جان !

   عشق را با تو تجربه کردم ومحبت را در قلب تو یافتم وامید به زندگی را از

    توآموختم.تقدیم به تو که یادت درفکرم وعشقت درقلبم است :

 

    دل داده ی عشقم ونرفتم بی راه

                             راهی به جزاین نیست خدای است گواه

    درهرچه نظرکنم نبینم جزعشق

                                لا حـــــــــول ولا قـــــــــــوة الاّ بالله  

 

                                   *****

 

    گفتم عشق چیست ؟ گفت : گناه

    گفتم ازگناه عشق بگو؟ گفت : سوختن

    گفتم از چگونگی سوختن بگو؟ گفت : دوری یار...

  

   

عصر جمعه که می آید...العجل العجل العجل یا مولایَ یا صاحب الزّمان

 

   مهدی جان !

   دریاب مرا که دل دریایی من بی تو مرداب است...

 

                                  *****

     

   مهدی جان!

   درفصل سرد بی تو بودن، بیعتمان را با نائبت تجدید می کنیم که ( انّ الذین

   یبایعونک انّما یبایعون الله ) وباشد تا با دعای خیرت ما هم مصداق ( منَ

   المؤمنین رجال صدقوانا عاهدوالله علیه ) باشیم .

 

                                  *****

   بگو چگونه بگیرم نشان بهارت را ؟!

    و بهر یاد تو این کهنه یادگارت را ؟!

    چقدر خیره بمانم به جاده ی خورشید ؟!

    هنوز می شود آیا که انتظارت را...؟!

    چه می شود که بیایی ودست خسته ی من

    غزل غزل بتکاند زتن غبارت را ؟!

    برای آنکه بیابم تو را نفهمیدم !

    سراغ واژه بگیرم ویا تبارت را ؟!

    من ازاهالی این کوه های شب زده ام

    که گم نموده ام چرخه ی مدارت را !

    چقدر دربه در شعر خویشتن باشم ؟!

    مگر بیابم از آیینه اعتبارت را...!

 

                            *****

    دردم اینه یه یار دارم نمی دونم چه شکلیه !!

                     چشمای مجنونم همش منتظر یه لیلیه...!

 

                         *****

 

    توبرای فرجت دست دعا را بردار

             شیعه را ورد زبان زمزمه ی آمین است

     تو چه کردی که در اعماق دلم جا کردی؟!

                      تو به یکباره مرا واله وشیدا کردی!

 

                        *****

 

     خدایا !

 قَسَمَت می دهم برمحمّدوآل محمّد(ص) قبل ازاین که مرا از دنیا ببری،

 تمامی گناهان مرا ببخش وبه من آن قدرتوانایی بده تا آخرین نفس بنده ی مخلص توباشم ودرراه تو وبرای توحرکت کنم .

                                                               سردارشهید احمد بابایی

 

                           *****

 

     چقدر تجربه کردم غم نیامدنت را

     به روی سینه فشردم حضورپیرهنت را

     دریغ هیچ نمانده ست تا به خاک سپارم

     چه آرزو که ببوسم چو آمدی بدنت را...!

 

                            *****

 

   اگردانم که با مرگ من آیی

              دعا کن من بمیرم تا بیــــــایی...

 

 

 

         آخر ای مردم چرا غایب شد او....؟؟!!

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388 ساعت 23:8 موضوع | لینک ثابت

 

  سلام عزیزان....

 سال جدید رو بهتون تبریک میگم وسال خوبی رو براتون آرزو میکنم.

تاخیر چند ماهمو ببخشید.سرم شلوغ بود

                                             

       غروب غم انگیز مهتاب،ذریه ی اهل بیت،معصومه اخت الرضا

                        را به شما دوستان خوبم تسلیت میگم.

               

                    عمه ی ســـادات سلام علیـــک

                                                             روح منــاجات سلام علیـــک... 

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در دوشنبه هفدهم فروردین 1388 ساعت 12:17 موضوع | لینک ثابت

 

   

 خواهر خوبم  :

 

 

                                 ضرورت حجاب در اسلام

 

حجاب گویای انتخاب یک عقیده است وآدمی، عقیده ومرام را با دو خصیصه ی « شناخت»

 

 و« انتخاب» برمی گزیند، بدان می بالد وبراساس آن زندگی می کند وتمامی رفتارهای خود

 

 را بر اساس آن شکل می دهد. هرچه شناخت واختیار انسان، عمیق ترشود، عقیده ومرام او

 

 نیز پایدارتراست.حجاب نیزاین چنین است؛ یعنی محصول شناخت وبینش هایی است که

 

« زن » از هستی،انسان، روابط اجتماعی وچگونگی تکامل ورشد صحیح خود دارد.او بدین

 

باور رسیده است که با پوشش دادن به خود، سیرمعنوی جامعه را سرعت می بخشد ومانعی

 

برسرراه به وجود نمی آورد، چرا که هرکس– چه زن وچه مرد- جاذبه های ثروت، شهرت،

 

مقام ویا بدن را به چشم دیگران آورد، رهزنی کرده وآدمیان را از مسیررشد و فلاح بازداشته

 

 است. مشغول داشتن انسان ها به جاذبه ها وبه نمایش گذاشتن آن ها، چشم ودل انسانهای کم

 

 ظرفیت را کور می کندواز نور معرفت محروم می دارد؛ ازهمین روست که « حجاب » و

 

« پوشش » واجب شده است.

 

                                        فلسفه ی حجاب

 

 حجاب یعنی پوششی که کرامت، عفّت و وقار زنان ودختران را تضمین می کند و هرچیزی

 

که این نظر را تأمین کند حجاب است. اما ریشه ی حجاب چیست وچه دلایلی آن را به وجود

 

 آورده است؟استاد شهید مطهری دراین خصوص می گوید : « مخالفان حجاب سعی کرده اند

 

 جریانات ظالمانه ای را به عنوان علت پیدا شدن حجاب ذکر کنندودر این جهت میان حجاب

 

 اسلامی وغیر اسلامی فرق نمی گذارند؛ چنین وانمود می کنند که حجاب اسلامی نیز ازهمین

 

 جریانات ظالمانه سرچشمه می گیرد...ما مجموع آن ها را ذکرمی کنیم...بعضی فلسفی و

 

بعضی اجتماعی وبعضی اخلاقی وبعضی اقتصادی وبعضی روانی است که ذیلاَ ذکرمیشود :

 

1.     میل به ریاضت ورهبانیت (ریشه ی فلسفی )؛

 

2.     عدم امنیت وعدالت اجتماعی (ریشه ی اجتماعی )؛

 

 

3.      پدرشاهی وتسلط مرد برزن واستثمارنیروی وی درجهت منافع اقتصادی مرد (ریشه

 

  اقتصادی)؛

 

4.     حسادت وخودخواهی مرد ( ریشه ی اخلاقی)؛

 

5.     عادت زنانگی زن واحساس او به این که در خلقت ازمرد چیزی کم ندارد، به علاوه

 

 ی مقررات خشنی که در زمینه ی پلیدی او وترک معاشرت با او درایام عادت وضع

 

 شده است (ریشه ی روانی ) » .

 

 استاد شهید مطهری معتقد بود که : «علل نام برده یا به هیچ وجه تاثیری درپیدا شدن درهیچ

 

نقطه ازجهان نداشته است و بی جهت آن ها را به نام علت حجاب ذکر کرده اند ویا فرضاَ در

 

پدید آمدن بعضی از سیستم های غیراسلامی تاثیرداشته است، در حجاب اسلامی تاثیر نداشته

 

 است» . فلسفه ای را که اسلام برای حجاب وپوشش اسلامی بیان می کند غیرازموارد یاد

 

 شده است.خداوند عفاف وحیا را برای زن جزو خصلت وجودی اوقرار داده است، ازاین رو

 

 همه ی زنان مسلمانی که دارای فطرت پاک هستند دارای این خصلت می باشند. عفاف روح

 

 پوشش است وپوشش کالبد آن؛ عفاف فلسفه ی حجاب است وحجاب، تضمین کننده ی عفاف

 

 وحیا می باشد. با شناخت فلسفه ی حجاب ازنظراسلام معلوم شد که هیچ یک ازمواردی را

 

که روشنفکران به عنوان عامل پیدایش حجاب بیان داشته اند، با روح اسلام سازگارنیست و

 

با فلسفه ی حجاب ازدیدگاه اسلام منافات دارد.البته حجابی که اسلام برای زنان تعیین فرموده

 

 به معنای درخانه ماندن ونداشتن فعالیت اجتماعی نیست، بلکه زنان با رعایت کامل حجاب

 

 میتوانند دراجتماع وهرجا که ضرورت داشته باشد، حضورداشته باشند. هنگامی که خلیفه ی

 

دوم درباره ی فدک درمسجد با مردم صحبت می کرد، حضرت زهرا(س) برای دفاع از

 

 خودبه همراه عده ای اززنان با پوششی که حتی کفش آن حضرت نیزمعلوم نبود، به طرف

 

مسجد رفت، ویا حضرت زینب(س)که بعدازشهادت امام حسین(ع) دربین راه کوفه وشام در

 

مجلس یزید به سخنرانی پرداخت. این دو نمونه ی روشن نشان دهنده ی آن است که اسلام

 

 با حضورزن در اجتماع مخالف نیست، اماشرط آن این است که حجاب اسلامی را به طور

 

 کامل رعایت کنند.

                                                 

 

                                         اهمیت حجاب       

 

درقرآن مجید چند آیه پیرامون حجاب وجود دارد که اهمیت آن را به خوبی روشن می کند.

 

دراین جا به سه آیه اشاره می کنم :

 

*« وإذا سالتمُُُوُهنَّ متاعاً فَسئلُوهنَّ مِن وراء حجابٍ ذلکم أطهرُ لِقلوبِکم وقلوبهنَّ ؛ وهنگامی

 

که چیزی ازوسایل زندگی را ازآنان[همسران پیامبران] می خواهید، ازپشت پرده بخواهید؛

 

 این کاربرای پاکی دل های شما وآن ها بهتر است». دراین آیه، خداوند به مؤمنان فرمان

 

 می دهد که با همسران پیامبراز ورای حجاب سخن بگویند.این حکم درباره ی سایرزنان

 

نیز قابل تعمیم است، زیرا خداوند متعال طهارت وپاکی رابرای همه ی زنان می خواهد.

 

البته مراد ازپشت پرده بودن زنان به مفهوم درمنزل ماندن نیست، زیرا پیامبر(ص)

 

همسران خود را به مسافرت وبعضی جنگ ها می بردند.درخصوص سایر زنان نیزهمین

 

 طور است .

 

*« یا ایها النَّبی قل لازواجک وبناتک ونساء المؤمنین یُدنینَ عَلیهِنَّ مِن جلابیبهنَّ ذلک اَدنی

 

 اَن یُعرفنَ؛ ای پیامبر! به همسران ودخترانت وزنان مؤمن بگو: جلباب ها[روسری های

 

بلند]خود را برخودفروپوشند، این مناسب تراست تا شناخته شوند».اما این که « جلباب »

 

 چیست، نظرها مختلف است؛ بعضی به پیراهن وجامه ی گشادوبزرگ معنا کرده اند، عده

 

 ای دیگرپیراهن یا لباس گشاد راصحیح میدانندوبرخی آخربه جامه ای ازچارقد بزرگترواز

 

عبا کوچکترمی گویند؛ لکن ازمجموع این معانی معلوم می شود که « جلباب » ازروسری

 

 امروزی بسیاربزرگتربوده به طوری که حجم زیادی ازبدن را می پوشانده ومعمولاً در

 

خارج ازمنزل ازآن برای پوشش استفاده می کرده اند .

 

*« وقُل للمؤمنات یَغضُضنَ مِن ابصارِهنَّ ویَحفَظنَ فروجُهنَّ ولا یُبدینَ زینَتَهُنَّ اِلّا ما ظَهَر

 

مِنهاولیَضرِینَ بِخُمُرِهنَّ علی جیوِبِهنَّ ولا یُبدینَ زینتَهُُنَّ اِلّا لِبُعولَتِهِنَّ؛ به زنان مؤمن بگو

 

دیدگان خود فروخوابانند ودامن های خود حفظ کنند وزیور هاشان آشکارنکنند مگرآن چه

 

 پیداست،سرپوش های خود برگریبان ها بزنند وزینت های خود راآشکارنکنند مگربرای

 

 شوهران ». اسلام می خواهد زن، وقار، کرامت وشخصیت خود را حفظ کند، از این رو

 

 پوشش را برای او واجب کرده و هیچ پوششی نیزبهترازچادرسیاه نیست، که تضمین  

 

کننده ی عفاف است.

                                                                      

  

     ای زن به تواز فاطمه اینگونه خطاب است

 

        ارزنده ترین زینت زن حفظ حجـــــاب است

 

   فرمان خدا، قول نبی، نصّ کتاب است

 

            از بهرخدا افضل طاعات، حجـــــاب است

 

        پس  ««« خواهرم حجابت را حفظ کن »»»

 

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در پنجشنبه بیست و چهارم بهمن 1387 ساعت 2:22 موضوع | لینک ثابت

 

  

   بی تو ای آرام جانم زندگانی چون کنم؟!

 

       چون نباشی درکنارم زندگانی چون کنم؟!

 

 

                                 

 

    ای ساربان آهسته ران کارام جانم می رود

 

                                       وآن دل که با خود داشتم با دل ستانم می رود

 

    مهمل بدار ای ساربان! تندی مکن با کاروان

 

                                    کز عشق آن سرو روان گویی روانم می رود

 

                                

 

    ای شکوه حماسه در سرا پرده ی غیرت! ای زخم خورده ی نینوا! ای بانوی

 

    خورشیدهای در بند! ای زینب قهرمان! توکه خود وسعتی به اندازه ی همه ی

 

    سوگ های آفرینش داشته ای! توکه خود دریای بی کران اشک را ساحل بودی!

 

    چگونه بدونه تو سوگواری کنیم که ما سوگواری را ازتو به یادگار داریم؟!!

 

    توکه آواز سرخ کربلا را ازحنجره ی بردباری ات به گوش تاریخ رساندی؟!

 

    اگراین حنجره صبوری وآن نطق آتشین تودرکاخ یزیدیان نبود، داستان جان سوز

 

    آن ظهر عطشناک درکوچه های تاریخ به دست فراموشی سپرده می شد...

 

    به دنیا آمده بود تا صبر را شرمنده کند؛ زینب این اسطوره ی تاریخ را می گویم؛

 

    آمده بود تا عشق را مبهوت لحظه های زلالش کند؛ آمده بود تا صدق ووفا را به

 

    جهانیان بیاموزد ومتانت و وقار را به نمایش بگذارد؛ آمده بود تا رسالت خود را

 

    به انجام برساند؛ مونس ویار برادر، سالار قافله ی حسینی وغمخواراسیران باشد؛

 

    آمده بود تا فریاد بلند مظلومان باشد؛ فریادی که پژواک آن هنوزهم ازورای تاریخ

 

    به گوش شنوای دل های حق جویان می رسد؛ گوش کن...!

 

 

      چو زخم تازه شکوفد هنوز داغ تو زینب

 

                                  چه روشن است بر سر نیزه ها چراغ تو زینب

 

      زبان تند همین تیغ های بیهده سخت است

 

                                              مگربگیرم از آیینه ها سراغ تو زینب

 

      هنوز می زند آتش دراستخوان غزل ها

 

                                                جوانه مرگی آلاله های باغ توزینب

 

      ستارگان فروزان لحظه های عطش زا

 

                                                به تارک ملکوتند چلچراغ تو زینب

 

      غزل غزل به شب زخم های شعرنیستند

 

                                               گلو گلو ار افزوده اند داغ تو زینب...

 

 

                                     

 

 پرستش منتهای عاشقی ست وشهادت منتهای عشق بازی ست ...

 

                                   

 

          حسین سلطان عشق است ، عباس ساقی عشق است ،

 

      زینب شاهد عشق است ، سجاد راوی عشق است وکاروان

 

                            عشق آمدو رفت...          

 

  کاروان عشق وایثاررفت اما من بی جان...! وای بر تو ای دل شورید...!!

 

     

 

       ای ناخدای عشق که فلک تو کبریاست

 

                        جانم فدای آن که به عشق تو مبتلاست

 

       بی اختیار گریه کند هرکه بشنود

 

                           نام تو یا حسین زبس نام دل رباست

 

       شیران اسیر جذبه ی چشم تو می شوند

 

                          حرّ وزهیر شاهد این طرفه مدعاست

 

       سَر دادن تو قصه ی روز دهم نبود

 

                          روز الست بود که عهد تو با خداست

 

       مظلومی تو بر همه عالم مبرهَن است

 

                    برغربت تو کودک شش ماهه ات گواست

 

       از سجده ی تو هر دوجهان آبرو گرفت

 

                         هرچند سجده گاه تو گودال قتل گاست

                                             

                                                                   

                  با آب طلا نام حسین قاب کنید

 

        با نام حسیـن یادی از آب کنید

 

        خواهید که سربلند و جاوید شوید

 

       تا آخرعمرتکیه به ارباب کنید... 

 

    

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در پنجشنبه دهم بهمن 1387 ساعت 23:26 موضوع | لینک ثابت

 

 

    شعبان به شعبان شادمانی ها گذشتند

 

                  داغ محرّم تا محرّم همین جاست

 

                                               

 

      آماده سازید دیده را برای گریستن

 

                             بی شک بهشت بُود بهای گریستن

 

      شرح جفا وذکرمصیبت چه حاجت است

 

                     نام حسیـــــن بس است برای گریستن 

 

                                               

 

                       آقا جون ! آجرک الله...

 

       پیشاپیش فرا رسیدن ایام عزاداری آقامون، اربابمون،مولامون امام حسین(ع)

 

            رو محضرآقا امام زمان(عج)ونائبش وهمه ی دوست داران آن حضرت

 

                           خصوصا شما دوستان خوبم ، تسلیت عرض میکنم.

 

                                                

 

         ای که دل ها را مسخّرکرده ای

 

                                      درغریبی آشنای دل تویی 

 

      فرماندهی از آن توست یا حسیـــــــــن...

 

                               

     سلام من به محرم                   به ماه دلبـــرزینــــــب

 

     به اشک سینه زنانش               کنار مــادر زینـــــب

 

     سلام من به محرم              به آن که صاحب آن است

 

     به کاروان بهاری                که درمسیر خزان است

 

     سلام من به محرم               به پرچم غـم زهـــــــرا

 

     به پرچم غم زهــرا             به قامت خـم زهـــــــرا

 

     سلا من به محرم                  به مــــاه تشنــــــــگی دل

 

     به آنکه درغم وماتم           سه ساله ای که به محمل

 

     سلام من به محرم                  به ناز اشک ابالفضـــــل

 

     به آن دو دست قشنگ          به زخم مشک ابالفضـــل

 

     سلام من به محرم                 که برترازرمضان است

 

     همه شبش شب قدرو           فضیــلتش به از آن است

 

     حسین حسین حسین           آقــا جـانـــم آقــا جـانـــم

 

     درآستانه ی شاهی             غــلام حلقــه به گوشـــم

 

     غلامـــی در او را               به سلطنـــت نفروشـــــم

 

     قسم به حق ندهم بر             قبـــای عــزت شاهــــی

 

     چنین چه خلعت خدمت       فکنـــــده اند وبه دوشــم

 

     به شکراینکه قبولم             نموده است وبه خدمــت

 

     دمی ز زمزمه ی عشق         او زدل نه خمــوشــــــم

 

     لبم به عمر نه آلوده شد       به بـــــــــاده ی نـاپـاک

 

     به شوق اینکه می پاک         درحضــــور تو نوشــم

 

                                     

        بعضی کلمات هست که دل آدم با شنیدنش دستخوش تغییرمیشود ، یک تغییر

 

         برق آسا حالا خوب یا بد؛ مثلا « عاشورا » دل آدم را داغ میکند ، خون آدم

 

         را به جریان می اندازد ، غمی زیبا ودلنشین سراسروجود آدم را فرا میگیرد

 

         ومهم تر ازهمه « عاشورا » آدم را به فکرفرو می برد! یک چرای بزرگ

 

         می گذارد جلوی خیلی چیزها وازهمه مهم ترجلوی همین زندگی روزمره ی

 

         خودمان که نکند...!! شاید راز این تکان های دل ، موقع شنیدن این کلمات ،

 

         جمله ی معروف آن بزرگ باشد که مظلومانه می گفت :

 

              « در عالم رازی هست که جز به بهای خون فاش نمی شود » .

 

                                                   

    کیست این آوای کوهستــــانی داوود با او؟

 

     هُرم صدها دشت با او،لطف صدها رود با او

 

     هرکه راگم کرده ای - ای عشق!- دراوجستجوکن

 

     شمس با او،قیس با او،نوح با او،هود با او

 

     نیزه نیزه زخم با او،کاسه کاسه داغ با من

 

      چشمه چشمه اشک با من ،خیمه خیمه دود با او

 

      ای نسیم! آهسته پا بگذار سوی خیمه گاهش

 

      گوش کن انگار که نجوا می کند معبود با او

 

       هرکه امشب تشنگی را یک سحرطاقت بیارد

 

       می گذارد پا به یک دریای نامحدود با او

 

       همرهان بار سفربربسته اند انگاروتنها

 

       تشنگی مانده ست دراین ظهرتیراندود با او

 

       ازچه- ای غم!- قصه ی تنهاییش را می نگاری؟

 

       اوکه صدها کهکشان داغ مکرربود با او

 

       مرگ عمری پا به پایش رفت سرگردان وخسته

 

       تا که زیر سایه ی شمشیرها آسود با او

 

       صبح فردا کوهساران شاهد میلاد اویند

 

       سرخی هفتادویک خورشید خون آلود با او...

                       

 

 

            وقتی «علی» معلم ما باشد...

                وحسین....حسین....حسین....!

 

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در پنجشنبه پنجم دی 1387 ساعت 17:41 موضوع | لینک ثابت

   

 

 عید غدیر عید خدا ،

 

     عید احمد

 

           عید علی

 

     غدیر روز ستایش ، روز دعا

     غدیر خاطره ای جاودانه وزیباست...

     غدیر عید همه عمر با علی بودن... 

 

                                

                                 

 

 عید غدیر ، عید بزرگ ولایت ، عید سرافرازی ، عید خدا ، عید محمد ، 

 

 عید علی ، بر همه ی مسلمانان خصوصا شیعیان وشما دوستان عزیزم

 

                                 مبارک باد.

 

             

 

             گر حب علی و آل پاکش کفر است

 

                                    من کافر اوّلم خدا می داند... 

 

                                                   

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387 ساعت 11:7 موضوع | لینک ثابت

     

 

 

     زدو دیده خون فشانم زغمت شب جدایی...

 

 

                    السّلام عليك يا زينب كبري(س)

 

 

 

               تازیانه خوردن وازدین حق کردن دفاع

 

 

                                     فاطمه در این روش آموزگار زینب است

 

 

         گرمدال فاطمه از میخ در بر سینه بود

 

 

                                          خون پیشانی مدال افتخار زینب است           

 

                                          

 

پیشاپیش شهادت حضرت امام محمد باقر(ع) رو به محضرآقا امام زمان(عج)وشما

 

                       دوستان خوبم تسلیت عرض میکنم.

 

                               

   بی بی جان !

 

 

         صبوری را باید بر صفحه ی دل بنشانی .مگر نه آن که

 

 

         از بدو خلقت خویش با خدایت برای عاشورا عهد بسته

 

 

         بودی تا در کربلا قطره قطره آب شوی وجرعه جرعه

 

 

         خون دل بنوشی ! اندکی آرام تر زینب ! مگذار تکان

 

 

          شانه هایت را کسی ببیند...! اشک های تو بی قرار

 

 

          است. پس بگذار این قطرات عالم سوز در پس نهان

 

 

          خانه ی چشم هایت بماند واجازه ی خروج نیابد تا کسی

 

 

          نتواند شهادت عون ومحمد تو را در تصویر چشمانت

 

 

          به نظاره بنشیند واشک هایت را به حساب شرمندگی

 

 

           در مقابل شوهرت بگذارد! تو باید بمانی زینب ! چه

 

 

           کسی جز تو یارای رساندن خبر شهادت دو نهال

 

 

           زندگی ات را به عبدالله دارد؟! چه کسی غیر از تو

 

 

            می تواند در مقابل لرزش پاهای عبدالله تسلای

 

 

            خاطرش شود؟! حال وقت کار دیگریست . زینب

 

 

             راه تو از کربلا می گذرد. به استغاثه بنشین که

 

 

             حسین (ع) با دیدن دوباره ات، دلتنگ رقيه اش نشود

 

 

              وسراغش را از تو نگیرد! باید صبوری نمایی که هنوز

 

 

              وقت گریه مانده است. تو باید درگذر از کربلا آخرین

 

 

               نجواها را با حسین(ع) نمایی.تو باید همان اشک های

 

 

               عالم سوز، هم لب های خشکیده ی عباس(ع) را در

 

 

                کربلا تَر نمایی وهم آتش درون اکبر و اصغر را

 

 

                خاموش کنی . دیگر سکوت کن.درد دلهایت را

 

 

                بگذاربرای سرزمینی که اهالی شهیدش گوش شنوا

 

 

                  دارند... . 

 

                                  

 

 «هرگز نمیرد آن که دلش زنده شد به

 

 عشق...»

 

            

 

         زینب ببوس حنجره ی سرخ عشق را

 

 

                                    این آخرین پیام عطشناک مادر است

 

 

          نی بر حریم طشت عشق می زنی چرا؟

 

 

                                   این سر عزیز فاطمه،فرزندحیدراست

 

 

                                         

 

           دلم می خواد کبوتر بام حسین بشم من

 

 

                                  فدای صحن وحرم ونام حسین بشم من

 

 

            دلم می خواد پَر بزنم تو صحن وبارگاهش

 

 

                     دلم می خواد،دلم می خواد فدا بشم میون قتلگاهش

 

                                              

 

             شاهکار غزلیات منی یا زینب

 

                                          گرچه خود خالق صدها سخنی یا زینب

 

               دومین فاطمه گویم به تو ای دخت علی

 

                                                خواهرخوب حسین وحسنی یا زینب

 

                  وطن اصلی تو در دل عشّاق بود

 

                                                    تو جهان دارزمین وزمنی یا زینب

 

                    بکدامین گل یاس تو کنم گریه که خود

 

                                                     مرثیه خوان گل یاسمنی یا زینب

 

                    تو به دنبال سر یار دویدی همه جا

 

                                           تو همان آهوی دشت و دمنی یا زینب

 

                بیت الاحزان همه حزن است به صدیقه قسم

 

                                                   تو سراپا همه بیت الحزنی یا زینب...

 

    سر نی درنینوا می ماند اگر زینب نبود

 

 

                                 کربلا درکربلا می ماند اگرزینب نبود

 

 

  چهره ی سرخ حقیقت بعد ازآن طوفان رنگ

 

 

                            پشت ابری از ریا می ماند اگر زینب نبود

 

 

         بی بی جونم !

 

   من از شما کربـــلا می خوام...

 

 

 

نوشته شده توسط فهیمه در سه شنبه دوازدهم آذر 1387 ساعت 15:17 موضوع | لینک ثابت